Je hebt een netwerk om lief en leed mee te delen. Er is ook een grote groep voor wie zo'n netwerk een droom zou zijn.
Koffie op het terras, een wandeling in de zon, het eerste glas rosé in de tuin met de vriendengroep. Voor veel mensen hoort dat bij het voorjaar.
En er is een groep, groter dan jij en ik ons kunnen voorstellen, die altijd alleen is. Nooit de opgewektheid van het voorjaar, maar altijd die sluier van de herfst.
In mijn vak zie ik veel van deze mensen. Het schrijnende is dat ze, als het erop aankomt, niemand hebben om op terug te vallen.
Het telefoontje
Stel je voor: je telefoon gaat en er klinkt een breekbare stem aan de andere kant. Een stem die vertelt dat ze is uitbehandeld, en dat ze wat moet gaan regelen. Voor als ze me komen halen, zegt ze.
Dat gebeurde mij begin dit jaar. Ik kreeg kippenvel tot op het bot.
Ik plan een afspraak met haar. We drinken koffie, we kletsen, en er ontstaat een ontroerend gesprek. Over hoe het zo gekomen is dat ze er alleen voor staat.
Ik voel mijn ogen nat worden en kijk vlug door het raam van haar prachtige appartement naar buiten. We zijn even stil.
De belofte
Els, want zo heet ze: ik zal er zijn wanneer het zover is. Dat beloof ik. En als ik het niet ben, dan is het mijn collega.
We leggen al haar wensen vast, ook bij de notaris en bij de huisarts. Nu kunnen ze me komen halen, zegt ze. Je ziet een last van haar schouders vallen.
Zo af en toe bel ik haar even. Als er een update is over haar gezondheid, dan appt ze mij. Zo worden de voorbijkruipende minuten plots voorbijkruipende kwartieren voor haar.
Heb je niemand die het later voor je kan doen, dan kun je het bij ons vastleggen. We nemen er de tijd voor en het kost je niets.
Plan een voorgesprek