In het eerste gesprek beslissen we twee dingen: begraven of cremeren, en ongeveer wanneer het afscheid is. Alles daarna heeft tijd.
Wat wel meteen moet
- Begraven of cremeren
Dit bepaalt de rest van de planning, dus hier beginnen we. Weet je het niet, dan helpen we je met de vragen die ertoe doen.
- Wanneer ongeveer
We reserveren een datum bij het crematorium of de begraafplaats. Die kunnen we meestal nog verschuiven, maar hij moet wel vastgezet worden.
- Waar je dierbare ligt
Thuis of bij ons. Ook dat kan later nog veranderen.
Wat rustig kan wachten
De muziek, de sprekers, de bloemen, de tekst op de kaart, het eten, de kist. Dat zijn de keuzes waar je dierbare in terugkomt, en juist die hebben baat bij een nacht slaap. Wij zetten ze op een rij en komen erop terug.
- De muziek bij binnenkomst en bij het uitdragen.
- Wie er spreekt, en in welke volgorde.
- De tekst op de rouwkaart.
- De bloemen op de kist.
- Het eten en drinken na afloop.
- De kist zelf.
Waarom haast niet helpt
In de eerste dagen werkt je hoofd anders. Mensen nemen dan soms beslissingen waar ze later spijt van hebben: te snel ja zeggen tegen iets duurs, of juist iets weglaten waar ze achteraf naar terugverlangen.
Daarom zetten wij het tempo bewust laag. Als je zegt dat je het niet weet, is dat een goed antwoord. Dan vragen we het morgen nog een keer.
Dat gebeurt vaak, zeker tussen broers en zussen. Wij kennen de vragen die dan helpen en nemen de tijd. Soms is het genoeg om de knoop een dag te laten liggen.
Je mag ook terugkomen op een keuze
Zolang er nog niet gedrukt of besteld is, kan bijna alles anders. Zeg het gewoon. Liever een wijziging dan een afscheid waarin iets staat waar je niet achter stond.