Home / Visie

Visie van Erwin Livestro

Mensen zeggen vaak tegen Erwin Livestro dat hij mooi werk heeft, maar dat ze het zelf niet zouden kunnen volhouden om elke dag met de dood bezig te zijn.

Hoe kan het zijn dat hij elke ochtend vol inspiratie aan het werk gaat? Waar haalt hij de energie vandaan om dit werk te doen? Waarom geeft het hem zoveel voldoening? Door zijn verhaal te horen, begrijpt u beter waarom uitvaartzorg zijn passie is. U maakt kennis met zijn visie en idealen en krijgt een duidelijker beeld van de kracht van zijn team. U ontdekt wat Noach Uitvaartzorg voor jou kan betekenen. Luister naar zijn verhaal.

Mijn overtuiging

Ik herinner me nog goed de eerste keer dat ik mijn overtuigingen uitsprak. Ik bezocht een man. Hij had net een kopje koffie voor me ingeschonken. We zaten tegenover elkaar aan de keukentafel. Hij keek me vragend aan: “Weet je wat ik me afvraag, Erwin? Wat is de reden dat jullie me zo goed hebben geholpen? Waarom voel ik me zo verbonden met jullie? Wat is jullie drijvende kracht?

Terwijl hij rustig een slok koffie nam, dacht ik terug aan het verlies van zijn vrouw enkele weken geleden. Hij had me al vaker verrast met slimme vragen, en ook nu weer. Hij keek me rustig en zwijgend aan.

Altijd vanuit mijn hart

Ik liet zijn vragen goed tot mij doordringen. Ik zou graag snel een hapklaar antwoord hebben gegeven, maar dat lukte me niet. Deze vragen waren mij nog nooit eerder gesteld en beantwoorden was een uitdaging. Er schoten allerlei vragen door mijn hoofd: wat was de aanleiding om Noach Uitvaartzorg op te richten? Waarom bestaat het logo uit de ark van Noach met mijn slogan? Wat drijft mij?

Ik dacht diep na terwijl het stil bleef aan de andere kant van de tafel. Het enige geluid in de kamer was het tikken van de klok. Uiteindelijk verbrak ik de stilte en sprak vanuit mijn hart: “Ik geloof dat dit als goed christenen mijn lot is”.

Liefde voor anderen

Hij zei een tijd niets. Toen hield hij zijn hoofd een beetje schuin: “Jij gelooft dat het helpen van anderen jouw lot is. Wat bedoel je daar precies mee, Erwin?

Ik ging rechtop zitten: “Denk eens terug aan de momenten dat we contact hadden. Ik ontmoette je vrouw voordat ze overleed. Bij ons eerste gesprek waren ook jullie kinderen aanwezig. Ik voelde hoe jullie verbonden waren met elkaar. Ik zag hoe jullie om elkaar gaven. Het was liefde die jullie verbond.

Nadat ze was overleden, bezocht je je vrouw in onze afscheidskamer. Soms kwam je samen met broers en zussen, soms met vrienden. Ook toen zag ik mensen met een bijzondere band met elkaar. Het was liefde die jullie verbond.

Er was een grote opkomst bij de uitvaart. Naast familie en vrienden waren er ook buurtbewoners, collega’s en verenigingsleden aanwezig. Hun aanwezigheid toont hoeveel ze om jullie geven als gezin en hoe verbonden ze zich voelen met jouw vrouw. Dit is liefde die mensen met elkaar verbindt.

Vriendelijk en betrokken

Hij schonk een tweede kop koffie voor me in en vroeg: “Is het geloof dat liefde mensen verbindt, jouw inspiratiebron? Hoe verzamel je mensen om je heen die jouw visie delen? Hoeveel mensen werken er eigenlijk bij Noach Uitvaartzorg?”

Ik moest glimlachen: “Ik heb geen idee hoeveel mensen er werken, maar ik weet wel wie er werken. Vrouwen en mannen die mijn visie delen. Ze zijn betrokken, zorgzaam en vriendelijk. Voor mij is het belangrijk dat ze de tijd nemen en aandacht geven aan anderen, dat ze toegankelijk zijn en warmte uitstralen, en dat ze toegewijd en lief zijn.”

Het liet mij niet los

Terwijl ik naar huis reed, bleven zijn vragen me bezighouden. Ze raakten aan het hart van wat ons bedrijf drijft. Ik besloot om in gesprek te gaan met het team. Ik wilde graag een nog beter begrip krijgen van onze werkwijze en missie. In de weken daarna sprak ik regelmatig met teamleden. Telkens begon ik het gesprek met de vraag: “Waarom werk je in de uitvaartzorg, voor Noach Uitvaartzorg?”

Laat deze vraag eens goed op je inwerken. Je kunt hem bijna niet met je verstand beantwoorden, wel met je hart. Dat is de kracht van de vraag. Het is vergelijkbaar met de vraag: hou je van je partner? Ik weet dat ik van mijn vrouw hou, maar als je me vraagt om te vertellen waarom, kan ik mijn gevoel moeilijk in woorden vangen. Mijn hart zegt me dat ik zielsveel van haar hou, maar een verklaring geven in woorden is haast onmogelijk.

Mijn liefde voor mijn werk is duidelijk, maar hoe staat het met onze teamleden? Delen zij deze passie ook? Misschien is het interessant om te onderzoeken hoe motivatie verschilt binnen ons team. En laten we niet vergeten hoe krachtig de vraag is: wat drijft ons om bij Noach Uitvaartzorg te werken?

Uitvaartzorg op een andere manier

De gesprekken duurden meestal een uur en tijdens deze gesprekken spraken alle teamleden over hoe betekenisvol ze het werk bij ons vinden. Ze ervaren voldoening en doen hun werk vanuit hun hart.

Ik sprak met een van onze teamleden over de uitvaart van haar vader, die plaatsvond voordat ze bij ons werkte. Na de begrafenis zei ze tegen haar man: ‘Zo kan het dus ook.’

Ik was benieuwd naar wat ze daarmee bedoelde. Wat was het wat de uitvaart van haar vader zo anders maakte? Waarom had ze een beter gevoel na afloop? Wat was het wat onze werkwijze zo krachtig maakte?

Tijdens het vertellen over de uitvaart van haar moeder, bleek dat niemand had gevraagd naar de verzorging en aankleding van haar moeder of hoe de kist was gesloten. Ze wist het zelf ook niet en wie het had gedaan was ook onbekend.

Bij de uitvaart van haar vader was ze aanwezig bij alle belangrijke momenten, zoals het verzorgen, kleden en opbaren van zijn lichaam en het sluiten van de kist. Ze deed dit samen met haar broer en samen sloten ze ook de kist. Tijdens het begraven voelden ze zich sterk verbonden met elkaar.

Onze missie

Tijdens de gesprekken met onze teamleden hebben we fijne en intense momenten beleefd. Ze hebben ons duidelijk gemaakt wat onze kernwaarden zijn en wat ons ideale doel is. Samen hebben we de missie van ons bedrijf, Noach Uitvaartzorg, kunnen formuleren.

Met liefde helpen we mensen om afscheid te nemen, wat ervoor zorgt dat ze zich verbonden voelen met elkaar. Zo kan het gemis van hun geliefde aan het begin van een nieuw hoofdstuk veranderen van een pijnlijke wond in een helend litteken.